Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı 'Manhattan', New York şehrinin siyah-beyaz görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşıklığını ele alan bir başyapıttır. Film, boşanmış ve orta yaş krizindeki televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatını merkezine alır. Isaac, lise öğrencisi Tracy (Mariel Hemingway) ile sorunlu bir ilişki yaşarken, en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile tanışır ve ona karşı beklenmedik duygular beslemeye başlar. Bu durum, karakterlerin aşk, entelektüellik, sadakat ve olgunluk arayışları etrafında dönen iç içe geçmiş ilişkiler ağını ortaya çıkarır.

Woody Allen'ın keskin diyalogları ve karakter gelişimine olan hâkimiyeti, filmi sıradan bir romantik komedinin ötesine taşır. Diane Keaton'un canlandırdığı Mary karakteri, nevrotik ve entelektüel bir kadın portresi çizerken, Mariel Hemingway'in performansı ise saflık ve bilgelik arasındaki ince çizgiyi başarıyla yansıtır. Gordon Willis'in siyah-beyaz görüntü yönetimi, şehrin estetiğini bir karakter gibi öne çıkararak filmin melankolik ve nostaljik atmosferini güçlendirir.

'Manhattan', izleyiciye yalnızca komik sahneler sunmakla kalmaz, aynı zamanda ilişkilerdeki ikiyüzlülük, nesil farkları ve 'doğru' kararı vermenin zorluğu gibi derin temaları da sorgulatır. Film, Gershwin'in müzikleri eşliğinde, hayatın ve aşkın güzelliklerini ve acılarını samimi bir dille anlatır. Sanat, edebiyat ve New York kültürüne yapılan göndermelerle zenginleşen bu film, Woody Allen'ın filmografisindeki en kişisel ve görsel açıdan en çarpıcı işlerinden biri olarak kabul edilir. Hem sinema tutkunları hem de karakter odaklı hikayeler sevenler için vazgeçilmez bir deneyim sunar.