Ingmar Bergman'ın 1972 yapımı 'Cries & Whispers' (Viskningar och rop), sinema tarihinin en etkileyici psikolojik dramlarından biridir. Film, 20. yüzyıl başlarında İsveç'teki bir malikanede geçer ve kanserin son evrelerindeki Agnes'in (Harriet Andersson) etrafında döner. Onun yanında, uzak ve soğuk kız kardeşleri Karin (Ingrid Thulin) ile Maria (Liv Ullmann), ve sadık hizmetçi Anna (Kari Sylwan) vardır. Agnes'in acı dolu ölüm bekleyişi, kardeşler arasında uzun süredir bastırılmış kıskançlık, yalnızlık, sevgi eksikliği ve iletişimsizlik gibi duyguların su yüzüne çıkmasına neden olur.

Bergman'ın yönetmenliği, filmi adeta bir tablo gibi işler. Özellikle kırmızı dekorların ve kostümlerin hakim olduğu görsel dil, tutku, acı ve kanı simgelerken, sessizlikler ve fısıltılar kadar çığlıklar da duygusal yoğunluğu taşır. Oyunculuk performansları olağanüstüdür; Harriet Andersson'un fiziksel ve duygusal acıyı bedeninde hissettiren portresi, Ingrid Thulin'un içe kapanıklığı ve Liv Ullmann'un kırılganlığı unutulmazdır. Kari Sylwan'ın Anna'sı ise saf şefkati temsil eder.

'Cries & Whispers', ölüm, varoluş, aile bağları ve insan ruhunun karanlık dehlizleri üzerine derin bir meditasyondur. Seyirciyi rahatsız eden ama aynı zamanda büyüleyen bir deneyim sunar. Görsel şiirselliği, derin karakter analizleri ve evrensel temalarıyla sadece bir film değil, bir sanat eseridir. Sinemanın gücünü merak eden, psikolojik derinliği olan yapımlardan hoşlanan her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir başyapıttır. Bergman'ın bu ustalık işini Türkçe altyazılı olarak izlemek, insanlık durumuna dair eşsiz bir yolculuğa çıkmak demektir.